TEACHER COMPENTENCY DEVELOPMENT IN SCHOOLS UNDER NAKHON RATCHASIMA PRIMARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE TEACHER COMPENTENCY DEVELOPMENT IN SCHOOLS UNDER NAKHON RATCHASIMA PRIMARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE

Main Article Content

อริสา นพคุณ บรรจบ บุญจันทร์ สุวิมล ตั้งประเสริฐ

Abstract

The purposes of this research were1) to study the factors and needs of teacher competency development under Primary Educational Service Area Office 1-7, 2) to create the development model of teacher competency in twenty first century, 3) to evaluate the development model of teacher competency in twenty first century. The research divided into three steps; First Phrase, study the factors and needs of teacher competency development. Second Phrase, create the development model of teacher competency in twenty first century. Third Phrase, evaluate the development model of teacher competency in twenty first century.    The salient points found that : 1) The factors of teacher competency based on theoretical framework found that there were 6; 1.1) curriculum development 1.2) students development 1.3) educational measurement and evaluation 1.4) educational innovation and technology 1.5) learning management and 1.6) self development and professional. The needs for teacher competency development as whole was at a high level. When considering each aspect found the majority was at a high and highest level. The highest mean was on educational innovation and technology, and on learning management, respectively. While the lowest mean was on curriculum development. 2) The development model of teacher competency in twenty first century consisted of 6 factors; namely, 2.1) principle, 2.2) purpose, 2.3)curriculum structure, 2.4) content of curriculum, 2.5) training process, 2.6) measurement and evaluation. The rightness of development model of teacher competency as whole was at a high level. The propriety of development model of  teacher competency was at a high level. 3) The evaluation of development model of teacher competency in twenty first century under Primary Educational Service Area Office 1-7 on feasibility and utility as whole were at a high level.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

กิดานันท์ มลิทอง. (2540). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชวนชม.
ดวงหทัย โฮมไชยะวงศ์. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่เน้นการโค้ชและการดูแลให้คำปรึกษาแนะนำเพื่อส่งเสริม
สมรรถนะครูประถมศึกษาของนักศึกษาวิชาชีพครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีนิพนธ์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธีรศักดิ์ อัครบวร. (2545). ความเป็นครู. ภูเก็ต : สถาบันราชภัฏภูเก็ต.
ประโยชน์ คล้ายลักษณ์. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการทำงานเป็นทีมของบุคบลากรทางการศึกษาผู้ปฏิบัติงานใน
สถานศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหาร
การศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2553). ปฏิรูปการศึกษา แนวคิดและหลักการตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542.
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
มานิตย์ นาคเมือง. (2551). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะประจำสายงานของครูผู้สอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญา
ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑติ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เมธีศิน สมอุ่มจารย์. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูช่างอุตสาหกรรมในสถานศึกษาสังกัดคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เยาวดี รางชัยกุล วิบูลย์ศรี. (2551). การประเมินโครงการ : แนวคิดและแนวปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่ง แก้วแดง. (2544). การปฏิวัติการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภา.
วรากรณ์ สามโกเศศ และคณะ. (2553). ข้อเสนอระบบการศึกษาทางเลือกที่เหมาะสมกับสุขภาวะคนไทย. กรุงเทพมหานคร :
ภาพพิมพ์.
วสันต์ ปานทอง. (2556). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อศิษย์ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์
ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สมาน อัศวภูมิ. (2549). การพัฒนารูปแบบการบริหารการประถมศึกษาระดับจังหวัด. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย .
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2547). การพัฒนาสมรรถนะครูเครือข่ายวิทยการภาพ. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการ
สภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). เรียนรู้บูรณาการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง
ประเทศไทย.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives book 1: Cognitive domain. London: Longman.
Bower, G. H., and Hilgard, E. R. (1981). Theories of learning. (5th ed.). Englewood Cliffs : Prentice-Hall.
Cronbach, L. J. (1990) . Essentials of psychology testing. (5th ed.). New York : Harper Collins Publishers Inc.
Eisner, E. W. (1976). Education connoisseurship and criticism. The Journal of aesthetic education, 10(3), 135-150.
Gagne, R. M. (1970). The condition of learning. New York : Holt, Rinchart and Winston.
Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. New York : McGraw-hill Book.
Keeves, P. J. (1988). Educational research methodology, and measurement : An international handbook. Oxford:
England.
Kimble, G. A. (1963). Principles of general psychology. (2nd ed.). New York : Ronald Press.
Rogers, E. M., and Shoemaker, F. F. (1971). Communication of innovations : A cross cultural approach. New
York : The Free Press.