Homestay Culture: Developing Model of Management Tourism by Community Wang Nam Khiao District Nakhon Ratchasima Province

Main Article Content

กฤตยา เตยโพธิ์ พนัส โพธิบัติ

Abstract

Homestay is a community tourism in local area The tourism resources such as waterfalls, mountains, local cultures including community’s ways of life involved in the conservation management of resources for the sustainability of the community. This research aimed to study: 1) background of the management of homestay tourism, 2) current conditions and issues on the management of homestay tourism and 3)


the development of homestay culture model by the community. The research was conducted in the areas of 3 sub-districts in Wang Nam Khiao District, Nakhon Ratchasima. Data was collected through documents and field trip study-survey, observations, interviews and focus group discussion. Data was given by 120 people and analyzed by triangulation technique. Results were presented with descriptive analysis. The results showed that backgrounds of homestay in the area since 2546 are relevant to people who own tourism resources in the community. In addition, the ways of life represent the simple and safe society which focuses on the living due to the philosophy of sufficiency economy and natural based tourism. The 3 selected homestays have the issues on public utility, environment and transportation. Homestay tourism in these areas should be promoted by local governments in the same direction. Way to develop the potential for eco cultural-tourism homestay should focus on the improvement of landscapes around the areas, water supply system, electricity system, toilets, buildings, accommodations and tourist information signs. To give tourist information is also important because it can facilitate visitors to exploit the areas appropriately.

Keywords

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles (บทความ)
Author Biographies

กฤตยา เตยโพธิ์, Student of Master of Arts, Cultural Science Major, Mahasarakham University, Tel. + 668 9585 6194 Email : kittata56@gmail.com

Student of Master of Arts, Cultural Science Major, Mahasarakham University,

Tel. + 668 9585 6194 Email : kittata56@gmail.com

พนัส โพธิบัติ, Lecturer in Faculty of Cultural Science, Mahasarakham University

Lecturer in Faculty of Cultural Science, Mahasarakham University

References

กระทรวงการท่องเที่ยวและการกีฬา. (2554). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติพ.ศ. 2555 - 2559. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและการกีฬา.
Ministry of Tourism and Sports. (2011). National Tourism Development Plan 2012 - 2016. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2539). การพัฒนาท่องเที่ยวในทิศทางที่ยั่งยืน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประไทย.
Tourism Authority of Thailand. (1996). The Development of Tourism in a Sustainable Direction. (2nd ed.). Bangkok: Tourism Authority of Thailand.
ฉันทัช วรรณถนอม. (2552). อุตสาหกรรมท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สามลดา.
Wanthanorm, Chantouch. (2009). Tourism Industry. Bangkok: Sarmlada.
ธัญญาลักษณ์ มีหมู่. (2552). ศักยภาพและแนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมในเขตตำบลท่าหินโงม อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Meemoo, Tanyalak. (2009). The Potential and Management of Cultural Eco-Tourism in ThaHinNgom Sub-district, Muang District, Chaiyaphum. M.A Thesis. Mahasarakham: Mahasarakham University.
ปาริฉัตร สิงห์ศักดิ์ตระกูล. (2553). การศึกษาศักยภาพ และแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของชุมชน บ้านทุ่งมะปรัง อำเภอควนโดน และบ้านโตนปาหนัน อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล. (รายงานวิจัยฉบับ สมบูรณ์โครงการวิจัยและนวัตกรรมเพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชนฐานรากเครือข่ายการวิจัยภาคใต้ตอนล่าง มหาวิทยาลัยหาดใหญ่). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
Singhasaktrakoon, Parichat. (2010). The Study of Potential and the Development of Conservation Tourismfor Ban Thung Ma Prang Community, Khuan Don District and Ban Ton Panan Community, Khuan Kalong District, Satun. A Full Research Reports, Research and Innovation Project to Transfer Technology to the Southern part of the Southern Thailand’s Community Research Network, HatYai University. Bangkok: Office of the Higher Education Commission.
พรพิมล ปาฐะเดชะ. (2550). การท่องเที่ยวแบบโฮมสเตย์กับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่หมู่บ้านป่าสักงาม ตำบลลวงเหนือ อำเภอดอยสะเก็ต จังหวังเชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระ ศศ.ม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Pathadecha, Pornpimon. (2007). Homestay Tourism and Eco-tourism in Ban PasakNgam, Luang Nuea Sub-distric. DoiSaket District, Chiang Mai. M.A. Independent Study. Chiang Mai: Chiangmai University.
ลำยอง ปลั่งกลาง. (2551). “การศึกษาศักยภาพและการมีส่วนร่วมของชุมชนในการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาชุมชนไทย – มุสลิม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา,” วารสารสำนักงาน คณะกรรมการวิจัย แห่งชาติ ฉบับสังคมศาสตร์, 40(2), 41-52.
Plangklang, Lamyorng. (2008). "The Study of Potential and the Community Participation in the Promotion and Development of Cultural Tourism: A Case Study of Thai - Muslim Community in Ayutthaya," Journal of the National Research Council of Thailand, the Social Sciences Edition, 40(2), 41-52.
วรรณพร วณิชชานุกร. (2548). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ สค.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
Wanitchanukorn, Wannaporn. (2005). The Development of Eco-tourism in Thailand. M,A. Thesis. Bangkok: Suan Dusit Rajabhat University.