The Roles of Mass Media in Thai Political Participation

Main Article Content

Lerpop Sorutana

Abstract

The objectives of this research were to study the roles of mass media on the promotion
of people’s political participation and means for mass media development in the aspect of
promoting people’s political participation. The researcher employed qualitative research
method. The data synthesized composed of 2 parts. 1) collecting data from in-depth interviews on
24 mass media academicians, professionals and politicians. Those key informants were
selected with purposive method together with snowball technique. 2) collecting data from
historical political documents, academic papers on mass media profession, and non-participant
observation of seminars on mass media roles on political and democratic development, then
the researcher checked the data with triangulation method for validity and congruency with
empirical phenomena prior to data analysis and synthesis, and after that presenting the results
of the research with inductive description method.
The research findings were as follows : The roles of mass media on the promotion of
people’s political participation revealed 3 distinct roles namely. 1) the role of transferring
knowledge and political information. 2) the role as a political checking instrument and 3) therole as the cooperative area for political understanding, but the completeness of each role
would depend upon any eras of politics which have different sources of political power.
These sources might come from the revolutions, coups or military backup powers which were
very much varied in the past or even at the present time whereas most of the administrative
power comes from the election, but the media still face the problem of doing their roles
because there are other factors affecting them not to do their roles fully. For example, the
means of mass media organizations which are more business oriented or the occurring of the
new various media from too modern technology that they cannot be controlled with the
existed mechanisms.
The means for developing mass media in the aspect of promoting people’s political
participation can be categorized according to their roles as follows. 1) the role of transferring
knowledge and political information; the means for developing are that the development of
data content and information should have the following factors. 1.1) qualified from being
screened and checked by experienced persons and there should have no other factors affecting
decision making beyond social benefits. 1.2) fast and proper according to the events or issues.
1.3) the setting for the information area must be enough to cover all aspects of the same issue.
2) the role as a political checking instrument; the means for the development of mass media are
that the suggestions, and the criticism should have the following important factors 2.1) having
correct information and the decision making should be based on the credible sources of
information. 2.2) having a target in campaigning to cease political conflict, promoting esprit de corps in
the society. 2.3) stimulating the public to accept the country law. 2.4) checking continuously
without bias and guiding under the pressure of other factors. and 3) the role as the cooperative area
for political understanding; in this case the mass media should develop the readiness of the
area according to the following factors. 3.1) let the political rivals use the area equally in the same
issue. 3.2) let the political groups which have no conflict to each other or public, and related
academicians have the opportunity to share the area on the conflict issue. 3.3) let every group
affected from the political issues have the opportunity to use the area thoroughly and equity.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Sorutana, L. (2018). The Roles of Mass Media in Thai Political Participation. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 7(1), 95-107. Retrieved from https://tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/126603
Section
Articles

References

กระมล ทองธรรมชาติ และเชาวนะ ไตรมาศ. (2545). วิวัฒนาการของระบอบรัฐธรรมนูญไทยจากอดีต
ถึงปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร : กรุงธนพัฒนา.

เกษม ศิริสัมพันธ์. (2551). ทฤษฎีสื่อสารมวลชน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์.

ทินพันธุ์ นาคาตะ. (2545). ประชาธิปไตยไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : สหายบล็อกการพิมพ์
.
นรนิติ เศรษฐบุตร. (2551). การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของไทย. นนทบุรี :
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรี และราชกิจจานุเบกษา.

บรรเจิด ทวิ. สัมภาษณ์. 30 มกราคม 2551.

บุญทัน ดอกไธสง. (2549). การบริหารอำนาจ : สงครามแย่งเงิน : ยุคทุนใหม่. กรุงเทพมหานคร :
นัยนาประไพ.

ประมวล รุจนเสรี. (2547). การใช้อำนาจเป็นธรรมชาติของมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร :
จัดพิมพ์โดย สุเมธ รุจนเสรี.

ประหยัด คูณสมบัติ. สัมภาษณ์. 21 มกราคม 2551.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2545). การเมืองการปกครองของไทย. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัย
ธรรมศาสตร์.

สมควร กวียะ. (2545). การสื่อสารมวลชน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : อักษราพิพัฒน์.

เสถียร เชยประทับ. (2540). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการสื่อสารทางการเมือง ในสหรัฐอเมริกา.
กรุงเทพมหานคร : เอส ดี เพลส.

สมบูรณ์ อุทัยเวียนกุล. สัมภาษณ์. 23 มกราคม 2551.

สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2533). การสื่อสารกับสังคม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.

อุบลศักด์ิ ศิริยุวศักด์ิ. (2550). สื่อสารมวลชนเบื้องตน้ สื่อมวลชน วัฒนธรรมและสังคม. กรุงเทพมหานคร :
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.