The Effects of the Inquiry Instructional Method on Learning Achievement and Causes and Effects Thinking in the Topic of Thai Democratic Government of Mathayom Suksa III Students at Wat Mali School in Bangkok Metropolis

Main Article Content

Somkid Thepnuan

Abstract

The purposes of this study were (1) to compare learning achievement scores of Mathayom
Suksa III students before and after learning the topic of Thai Democratic Government under
the inquiry instructional method; and (2) to compare causes and effects thinking scores of
Mathayom Suksa III students before and after learning the topic of Thai Democratic Government
under the inquiry instructional method.
The research sample consisted of 28 Mathayom Suksa III students studying in the 2011
academic year at Wat Mali School in Bangkok Metropolis, obtained by cluster Random
sampling. Research instruments consisted of (1) four learning management plans under the
inquiry instructional method in the topic of Thai Democratic Government, requiring 16
periods of instruction; (2) a learning achievement test in the topic of Thai Democratic
Government; and (3) a causes and effects thinking test in the topic of Thai Democratic
Government. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and
t-test.
Research findings revealed that (1) the post-learning achievement scores of students
learning the topic of Thai Democratic Government under the inquiry instructional method
were higher than their pre-leaning counterparts at the .05 level; and (2) the post-learning
causes and effects thinking scores of students learning the topic of Thai Democratic Government
under the inquiry instructional method were higher than their pre-learning counterparts at the
.05 level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Thepnuan, S. (2018). The Effects of the Inquiry Instructional Method on Learning Achievement and Causes and Effects Thinking in the Topic of Thai Democratic Government of Mathayom Suksa III Students at Wat Mali School in Bangkok Metropolis. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 7(1), 143-155. Retrieved from https://tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/126620
Section
Articles

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักงาน
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร
แห่งประเทศไทย จำกัด.

ขวัญชนก พยัคฆ์ภูมิภักดี. (2546). “ผลของการสอนแบบสืบสวนสอบสวนเชิงนิติศาสตร์ที่มีต่อผล
สัมฤทธิ์ทางการเรียนและการรู้จักตนเองด้านจริยธรรมเรื่องสังคมไทยในปัจจุบัน ในกลุ่ม
สาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
โรงเรียนพิชิตปัตยาราม จังหวัดปทุมธานี”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตร
และการสอน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

จิรพรรณ ยมขวัญเมือง. (2547). “ผลของการสอนแบบสืบสวนสอบสวนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
เรื่องอาณาจักรศรีวิชัย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสุราษฎร์ธานี จังหวัด
สุราษฎร์ธานี”. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

นาตยา ภัทรแสงไทย. (2525). ยุทธวิธีการสอนสังคมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์พีระพัฒนะ.

___________. จัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์.
นิวัฒน์ ล้ำจุมจัง. (2550). “ผลของวิธีสอนแบบเบญจขันธท์ ี่มีตอ่ ผลสัมฤทธ์ิ ทางการเรียนและความสามารถ
ในการคิดแบบสืบสาวเหตุปัจจัยเรื่อง หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา กลุ่มสาระการเรียนรู้
สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3”. วิทยานิพนธ์ศึกษา
ศาสตรมหาบัณฑิต แขนงหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปานรวี ยงยุทธพิชัย. (2548). นวัตกรรมการศึกษาชุด การอ่าน เขียน คิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์.
กรุงเทพมหานคร : 21 เซ็นจูรี่.

ประภาพร บุญพิทักษส์ กุล. (2549). “ผลของการสอนแบบสืบสวนสอบสวนที่มีตอ่ คา่ นิยมทางเศรษฐกิจ
และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องวัยรุ่นกับการเป็นผู้ผลิตและผู้บริโภค ของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พรทิพา ซิเดนทรีย์. (2538). “การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา และความ
สามารถในการวางแผนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการสอนตามรูปแบบการ
สืบสวนสอบสวนที่ใช้กระบวนการกลุ่มกับการสอนตาม คู่มือครู”. วิทยานิพนธ์การศึกษา
มหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย.

วารี ถิระจิตร. (2534). การพัฒนาการสอนวิชาสังคมศึกษาระดับประถมศึกษา. กรุงเทพมหานคร :
สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีรชาติ นิ่มอนงค์ และพระระพิน พุทฺธิสาโร. (2548). หนังสือเรียนสาระการเรียนรู้พื้นฐาน ศาสนา
ศีลธรรม จริยธรรม กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์พัฒนาคุณภาพวิชาการ (พว.)

สายสุนีย์ หนูแสง. (2546). “การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความคิดวิเคราะห์เรื่อง เศรษฐศาสตร์ในชีวิต
ประจำวันกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ที่สอนโดยวิธีการสืบสวน
สอบสวน สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนนวมินราชูทิศ กรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์
ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน สาขาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัย
ธรรมาธิราช.

สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2549). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่ 10.

สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2543). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด
โครงการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สำนักนายกรัฐมนตรี. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษา
แห่งชาติ พ.ศ.2542. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).

สิริวรรณ ศรีพหล. (2553). “การจัดการเรียนการสอนวิชาประวัติศาสตร์ในสถานศึกษา”. โครงการ
ส่งเสริมการแต่งตำรา สำนักวิชาการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

_________. (2549). “วิธีการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ” ใน ประมวลสาระชุดวิชาวิทยาการจัดการเรียนรู้
หน่วยที่ 5 นนทบุรี บัณฑิตศึกษา สาขาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุคนธ์ สินธพานนธ์. (2538). “การใช้วิธีสอนแบบธรรมสากัจฉา เพื่อสร้างศรัทธาและวิธีคิดตาม
หลักพุทธธรรมแก่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2535). สมบัติทิพย์ของการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.

สุชาดา วราหพันธ์. (2544). หนังสือเรียนพระพุทธศาสนา 3. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เอกพันธ์.