Causal Factors Aff ecting Learning and Innovation Skills in 21st century of Mathayomsuksa 2 students under Chiang Rai Educational Service Area Offi ce 3

Main Article Content

Preeya Pongsaparn Kittisak Newrat Suchart Leetrakul

Abstract

This research studies the direct and indirect infl uences aff ecting learning and innovation
skills in the 21st century and examines the consistency of hypothetical causal modal (LISREL)
to develop with empirical data to study that eff ect. The research samples in Mathayomsuksa 2.
Chiang Rai Educational Service Area Offi ce 3 in Academic year 2016. Multi – Stage Random
Sampling was employed in order to select a sample of 516 people who completed questionnaires
about causal factors aff ecting learning skills and innovation in the 21st century. The factors
examined were teacher’s teaching behaviors, learning achievement, classroom climate, attitude
toward learning, achievement motivations with learning and innovation skills in 21st and analysis
data with mean, standard deviation and path analysis approach. The research found that:
1. Behavior of teachers was the highest average level (x = 3.94) and learning achievement
was the lowest average level (x = 2.48)
2. The model was in accordance with the factors χ2 = 64.23, df = 48, P = 0.059,
GFI = 0.98, AGFI = 0.96, RMR = 0.019, RMSEA = 0.028
3. The highest direct infl uence was achievement motivations. The highest indirect infl uence
was attitude toward learning.

Keywords

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Pongsaparn, P., Newrat, K., & Leetrakul, S. (2018). Causal Factors Aff ecting Learning and Innovation Skills in 21st century of Mathayomsuksa 2 students under Chiang Rai Educational Service Area Offi ce 3. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 12(1), 21-30. Retrieved from https://tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/132504
Section
Articles

References

กนกวรรณ เอี่ยมชัย. (2549). เอกสารประกอบคำสอนรายวิชา ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ขั้นสูง.
เชียงราย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

คณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2541). ชุดฝึกอบรมด้วยตนเอง การนิเทศภายในโรงเรียนประถม
ศึกษาอย่างเป็นระบบ. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.

จิตรถนอม บุญประกอบ. (2552). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา
คณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. (ปริญญา
การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

เฉลิมสิน สิงห์สนอง. (2559). การศึกษาปัจจัยด้านจิตพิสัยที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา
คณิตศาสตร์ในรายวิชาคณิตศาสตร์และสถิติในชีวิตประจำวัน สำหรับนักศึกษาปีที่ 1 มหาวิทยาลัยธุรกิจ
บัณฑิตย์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. กรุงเทพฯ.

ฐิติยา วงศ์วิทยากูล. (2554). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์
ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

ณัฐพงศ์ วงศ์สุ่ย. (2552). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดขอนแก่น. (ปริญญาการศึกษา
มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

ธีร์กัญญา โอชรส. (2551). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

ปรีชา โต๊ะงาม. (2552). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. (ปริญญาการศึกษา
มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

พิทักษ์ วงแหวน. (2546). การศึกษาปัจจัยพหุระดับที่ส่งผลต่อพฤติกรรมใฝ่เรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ปีที่ 6 จังหวัดศรีสะเกษ. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

สำราญ มีแจ้ง. (2544). สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัย. กรุงเทพฯ: นิชินแอดเวอร์ไทยซิ่งกรุ๊ฟ.

สุกัญญา มณีนิล. (2552). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนที่มีรูปแบบ
การเรียนแตกต่างกัน. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
สืบค้นจาก ThaiLIS.

สุทัศน์ สังคะพันธ์. (ม.ป.ป.). ทำไมต้องทักษะในศตวรรษที่ 21 “21st Century Skills: Why?” “TEACH
LESS, LEARN MORE”. บทความทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 นิสิตปริญญาเอก สาขาหลักสูตรและ
การสอน รุ่น 5, สืบค้นจาก https://www.srn2.go.th/attachments/article/145/%E0%B8%A3%E0
%B8%A7%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2
%E0%B8%A1.pdf

สุธาสินี บัวแก้ว. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. (ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม. มหาสารคาม. สืบค้นจาก ThaiLIS.

อดุลย์ ไพรสณฑ์. (2558). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของครูประถมศึกษา
ตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพในการเป็นครูนักวิจัย. (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.

อมราพร สุรการ. (2555). การศึกษาองค์ประกอบและตัวแปรเชิงสาเหตุของการปรับตัวของนักเรียนที่มีความ
สามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์. (ปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ