การวิเคราะห์ระบบตัวอักษรเบรลล์ไทย

Main Article Content

วีรชัย อำพรไพบูลย์ วิโรจน์ อรุณมานะกุล

Abstract

บทคัดย่อ


อักษรเบรลล์ เป็นระบบตัวเขียนที่ใช้สื่อสารในกลุ่มคนตาบอด ประกอบด้วยเซลล์ต่างๆ เรียงต่อกันโดยที่แต่ละเซลล์มีจุดนูนไม่เกิน 6 จุด การปรากฏของจุดในตำแหน่งต่างกันจะใช้แทนอักขระต่างกัน เนื่องจากอักษรเบรลล์ในภาษาอื่นโดยเฉพาะภาษาอังกฤษได้มีผู้วิเคราะห์ไว้แล้วอย่างเป็นระบบ แต่ยังไม่มีการวิเคราะห์ระบบอักษรเบรลล์ไทย งานวิจัยนี้จึงมุ่งที่จะวิเคราะห์ระบบตัวอักษรเบรลล์ไทย ซึ่งคาดว่าจะได้รับอิทธิพลจากอักษรเบรลล์อังกฤษและอักษรเบรลล์ญี่ปุ่น ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า สระในเบรลล์ไทยและเบรลล์ญี่ปุ่นมีรูปเหมือนกันและมีเสียงใกล้เคียงกัน 5 รูป ในขณะที่เบรลล์ไทยและเบรลล์อังกฤษมีพยัญชนะที่มีรูปเหมือนกันและมีเสียงคล้ายคลึงกัน 15 รูป รูปเบรลล์เหล่านี้จัดเป็นรูปเบรลล์ไทยพื้นฐานซึ่งสามารถนำไปขยายเป็นอักษรเบรลล์ไทยเพิ่มเติม โดยการปรับเปลี่ยนจุดเบรลล์ภายในเซลล์ หรือการเพิ่มเซลล์ที่มีรูปแบบตายตัวหน้าหรือหลังตัวอักษรฐาน อักษรเบรลล์ส่วนใหญ่ถูกกำหนดขึ้นมาแทนอักษรไทยแบบหนึ่งต่อหนึ่ง กรณีสระหนึ่งเสียงแต่เขียนเป็นรูปซับซ้อนโดยใช้มากกว่าหนึ่งตัวอักษรก็จะถูกแทนด้วยเบรลล์หนึ่งตัวเช่นกัน ส่วนอักขรวิธีในเบรลล์ไทย พบว่ายึดตามการประสมอักษรไทย ยกเว้นกรณีรูปสระซับซ้อนที่จะเขียนเป็นเบรลล์ตัวเดียวหลังพยัญชนะต้น การอ่านออกเสียงวรรณยุกต์ยังคงยึดหลักไตรยางค์ภาษาไทย


Abstract


Braille is the writing system used among people with visual impairment. It consists of a variety of cells of which each possess maximum of 6 dots to represent a certain character. There have been various research papers focusing on braille systems in many languages, especially English language, however very few researchers have conducted studies on Thai braille. This paper describes the Thai Braille system, which is believed to be influenced by the English and Japanese Braille systems. The results show that Japanese braille and Thai braille share five vowels similar in forms and sounds while English braille and Thai braille share fifteen consonants with similar sounds. These shared Braille forms are basic characters, which are then extended into other Braille characters representing vowels, consonants, and tones in Thai.  The extension is done by alternating dots within the cell or by adding a prefix or suffix braille cell. Braille characters are used to represent one character in Thai. But for a vowel sound that is written as a complex form using more than one character, only one Braille character is used to represent that sound. In terms of writing system, Braille characters follow most of the writing order in Thai. The exception is on a complex vowel form which is written as one Braille character after the consonant. Since the Thai Braille system is based on written forms of Thai, learners have to learn how to pronounce tones on the basis of three groups of Thai characters.

Article Details

Section
บทความวิจัย