มรณกรรมของหลินเปียวเมื่อ ค.ศ. 1971: จุดจบของผู้นำ ที่ทะเยอทะยานหรือเหยื่อของการปฏิวัติวัฒนธรรม?

Main Article Content

สิทธิพล เครือรัฐติกาล

Abstract

การเสียชีวิตของหลินเปียว รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของจีน ผู้เป็นดาวรุ่งในยุคของการปฏิวัติวัฒนธรรมเมื่อ ค.ศ. 1971 เป็นปริศนาสำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองจีนสมัยใหม่ ประวัติศาสตร์ฉบับของทางการจีนอธิบายว่าเขาเป็นผู้นำที่ทะเยอทะยานและพยายามก่อรัฐประหารด้วยการลอบสังหารเหมาเจ๋อตงแต่ล้มเหลว ขณะที่บทความนี้พยายามฉายภาพให้เห็นมุมมองอีกด้านซึ่งเสนอว่า หลินเปียวมิได้เป็นผู้ที่มีความทะเยอทะยาน จุดจบของเขาเป็นผลมาจากบทบาทของสมาชิกในครอบครัวซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งกับกลุ่มของเจียงชิง รวมทั้งความยากลำบากที่เขาต้องเผชิญในการจัดการความสัมพันธ์กับผู้นำที่เปี่ยมด้วยบารมีอย่างเหมาเจ๋อตง


The death of Lin Biao, Vice-Chairman of the Chinese Communist Party and Defense Minister of the People’s Republic of China (PRC), who was the rising star during the Cultural Revolution in 1971 is considered one of the great mysteries in the political history of modern China. The official version of PRC history portrays him as an ambitious leader who tried to stage a coup by assassinating Mao Zedong but failed. However, this article aims to shed new light on him by arguing that he was a humble leader whose death was a result of, first, his family’s roles that led to the conflict with Jiang Qing’s faction and, second, the difficulties he faced in maintaining a proper relationship with a highly-charismatic leader like Mao Zedong.

Article Details

Section
บทความวิชาการ