A Simple Method of Potential Biomass Feasibility: A Case Study of Potential Rubberwood Biomass Feasibility as Feedstock for a Very Small Biomass Power Plant in the Three Southern Border Provinces

Main Article Content

Chaiya Kongmanee Vichot Jongrungrot Buncha Somboonsuke Purawich Phitthayaphinant

Abstract

The three southern border provinces have a potential in rubberwood biomass production to supply a very small biomass power plant. The objectives of this study included (1) to propose a simple method of potential rubberwood biomass feasibility, (2) to find out key factors affecting variation in amount of rubberwood biomass, and (3) to describe supply of rubberwood biomass for a very small biomass power plant. Data used were annual time-series data during 1999 to 2014 and in-depth interview data from key informants. These key informants were selected by the purposive selection technique. The derived data were analyzed using appropriate descriptive statistics, quantitative analysis and manifest content analysis. The results showed that the amount of remaining rubberwood biomass in Yala, Narathiwat and Pattani provinces ensured that there were enough affordable feedstock to meet demand for rubberwood biomass of a very small biomass power plant. They were forecasted to range between 46,192 to 48,820, 43,969 to 47,118, and 14,838 to 18,351 tons per month, respectively. The key factors affecting variation in amount of rubberwood biomass were farm prices of rubberwood, farm prices of para-rubber, age of para-rubber plantations and rubber latex production, competitions of players in the utilization of rubberwood biomass, and related government policies. The supplies of rubberwood biomass for a very small biomass power plant could be classified into 4 options. They were: (1) para-rubber farmers as well as their groups, (2) rubberwood sawn timber factories, (3) private rubberwood collection centers, and (4) middlemen.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles-Academic Articles
Author Biographies

Chaiya Kongmanee

Department of Agricultural Economics, Faculty of Economics, Prince of Songkla University

Vichot Jongrungrot

Program in Agricultural Technology and Community Development, Faculty of Technology and Community Development, Thaksin University

Buncha Somboonsuke

Program in Agricultural Technology and Community Development, Faculty of Technology and Community Development, Thaksin University

Purawich Phitthayaphinant

Program in Agricultural Technology and Community Development, Faculty of Technology and Community Development, Thaksin University

References

กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน กระทรวงพลังงาน. (2557). รายงานพลังงานทดแทนของประเทศไทย 2557. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน กระทรวงพลังงาน.

กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน. (2558). ศักยภาพชีวมวลในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2559, สืบค้นจาก http://www.dede.go. th/dede/index.php?option=com_content&view=article&id=130%3A2010-05-07-08-10-57&catid=58&Itemid=68&lang=th

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค. (2552). การกำหนดส่วนเพิ่มราคารับซื้อไฟฟ้าสำหรับผู้ผลิตไฟฟ้าขนาดเล็กมากจากพลังงานหมุนเวียน. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2559, สืบค้นจาก http://www.pea.co.th /vspp/Documents/VSPP/Adder19082552.pdf

เกรียงศักดิ์ รองเดช. (2551). สิ่งจูงใจต่อการตัดสินใจปลูกยางพาราของเกษตรกรอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชูลีรัตน์ คงเรือง, ปราณี หนูทองแก้ว, จอมภพ แววศักดิ์ และสุภวรรณ ฏิระวณิชย์กุล.
(2554). การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ของโรงไฟฟ้าแก๊สชีวมวลขนาด 100 kW. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(2), 76-84.

ณัฏฐ์สิริ ลักษณะอารีย์. (2555). การศึกษาความเป็นไปได้ทางการเงินของโรงไฟฟ้าชีวมวลขนาดเล็กมากในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารเกษมบัณฑิต, 13(2), 28-40.

บุษบา พฤกษาพันธุ์รัตน์, บุญรอด สัจจกุลนุกิจ, วุฒินันท์ นุ่นแก้ว, ธนวัฒน์ ศรีพนมวรรณ และชัยวัฒน์ ทานะรมณ์. (2555). แนวทางการส่งเสริมมาตรฐานเชื้อเพลิงชีวมวลแปรรูปในภาคอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

พิศาล บุญเอี่ยมศรี. (2553). การใช้ชีวมวลเป็นเชื้อเพลิง. Engineering Today, 8(88), 69-71.

วราฤทธิ์ ชำนิจ. (2555). ปัจจัยในการตัดสินใจเลือกทำเลที่ตั้งโรงไฟฟ้าชีวมวลของผู้ประกอบการในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ศูนย์ส่งเสริมพลังงานชีวมวล มูลนิธิพลังงานเพื่อสิ่งแวดล้อม. (2549). ชีวมวล. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมพลังงานชีวมวล มูลนิธิพลังงานเพื่อสิ่งแวดล้อม.

ศูนย์สารสนเทศการเกษตร สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2559). ยางพารา: เนื้อที่ยืนต้น เนื้อที่กรีดได้ ผลผลิต และผลผลิตต่อไร่ปี 2542-2558. (เอกสารไม่ตีพิมพ์).

สมาคมธุรกิจไม้ยางพาราไทย. (2558). ปริมาณชีวมวลจากไม้ยางพาราในพื้นที่ตัดโค่นยางพารา. (เอกสารไม่ตีพิมพ์).

สาวิตรี การีเวทย์. (2553). การทบทวนและวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบผลงานวิจัยด้านการประเมินศักยภาพแหล่งพลังงานชีวมวล. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

สุธีระ ประเสริฐสรรพ์. (2545). การศึกษาศักยภาพเชิงพื้นที่ของชีวมวลไม้ยางพาราในภาคใต้เพื่อการผลิตพลังงาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.

สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน กระทรวงพลังงาน. (2558). รายงานสถิติพลังงานของประเทศไทย 2558. กรุงเทพฯ: สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน กระทรวงพลังงาน.

เอกพงษ์ หนูพลับ. (2545). ปัจจัยบางประการที่มีอิทธิพลต่อการปลูกยางพาราของเกษตรกรในอำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Gujba, H., Mulugetta, Y., & Azapagic, A. (2010). Environmental and economic appraisal of powergeneration capacity expansion plan in Nigeria. Energy Policy, 38(10), 5636-5652.

Ratnasingam, J., Ramasamy, G., Ioras, F., Kaner, J., & Wenming, L. (2012). Production potential of rubberwood in Malaysia: Its economic challenges. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca, 40(2), 317-322.

Ratnasingam, J., Ramasamy, G., Wai, L. T., Senin, A. L., & Muttiah, N. (2015). The prospects of rubberwood biomass energy production in Malaysia. Bioresources, 10(2), 2526-2548.